Lenny Kuhr als herboren!

Voor zangeres Lenny Kuhr beloofde 2003 van meet af aan een topjaar te worden. Ten eerste had ze het gevoel na een jarenlange strijd met haar stembanden als zangeres weer compleet te zijn - ,ik ben geland!". Vervolgens trouwde ze op 29 juni op sprookjesachtige wijze met Rob Frank. ,,Onder de notenboom bij de vijver in onze tuin, omringd door vrienden en famiie. Heel intiem. het voelde als thuis bevallen." Morgen begint Lenny een schitterende theatertour ,,ik kan de wereld weer aan!" door Nederland en België. En, alsof Lenny Kuhr nog niet genoeg mazzel heeft, wordt ze in november oma. ,,Dan verwacht mijn oudste dochter Sharon (28), die in Tel Aviv woont, een kindje. Heerlijk toch! "

Lenny Kuhr won ooit het Cabaret der Onbekenden in Eindhoven (1967). Maar de harten van het Grote Publiek veroverde ze door het winnen van het Eurovisie Songfestival in 1969 met haar zeifgecomponeerde lied 'De Troubadour'. En natuurlijk de enorme hit 'Visite', waarop het indertijd waanzinnig populaire jongenskoor Les Poppys ('Non, non, rien n'a change') meezingt.
,,Maar de harde kern, mijn fans, weet dat ik in de loop der jaren heel wat meer heb gedaan", glimlacht Lenny. ,,Onder meer het uitbrengen van de cd's 'Stemmen in de Nacht' met liederen van de Oostenrijkse componist Franz Schubert, 'Oeverloze liefde' met teksten van Herman Pieter de Boer en mezelf. Twee jaar geleden nog verscheen 'Fadista', een album met Nederlandstalige fado's (melancholieke gitaarmuziek, oorspronkelijk uit Portugal, pvw). En nu ga ik, na een aantal uitstekend ontvangen proefconcerten, weer op tournee met mijn nieuwste theaterprogramma 'Op de grens van jou en mij' met als thema 'verlangen'. Morgen dus in Eindhoven (uitverkocht) en zondagochtend 21 september in de Doelen. Bijgestaan door de kanjers Gerard de Graaf (piano, accordeon, zang), Cor Mutsers (gitaar, zang) en Eric Coenen (basgitaar, zang)."Stembreuk
Lenny Kuhr heeft weer het zelfvertrouwen van een eik. Vooral omdat haar stem, zegt ze, mooier is dan ooit. ,,Absoluut. Tien jaar geleden heb ik een stembreuk gehad. Dat was werkelijk verschrikkelijk. Ik heb een jaar niet kunnen spreken. Geen woord. Laat staan zingen. Een ramp voor een zangeres. Langzaam, stukje bij beetje, kwam mijn stem terug. Heel helder, fijntjes en kwetsbaar. Mijn 'nieuwe' stem was naar omhoog opgeschoven. Ik miste de diepte, de kracht. En plotseling, nu ongeveer een jaar geleden, merkte ik dat ook de diepte, de fundering, er weer was. Nog nooit heb ik de grondtoon zo duidelijk ervaren. Het gevoel dat ik weer was geland, zoals ik het maar noem, heeft me enorm veel zelfvertrouwen gegeven. Sterker, mijn stembereik is groter en mooier dan ooit. En ik ben er weer helemaal meester over. Fantastisch!"
Ze glundert en kijkt met twinkelende ogen naar Rob Frank, aan wie Lenny ruim twee maanden terug haar eeuwige liefde heeft beloofd. Rob glimt terug en pakt haar hand vast. ,,Ik heb Lenny op 26 november 2001 ontmoet. Ik weet het nog precies! Tijdens mijn maandelijks column voor een radiotalkshow in Eindhoven waar zij te gast was", vertelt hij bijna als een bekentenis. ,,Ik was zo onder de indruk van haar stem en uitstraling, dat ik in een opwelling zei: ik wil voor jou een liedtekst schrijven. Haha, nou, dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Ik was er zelfs zo serieus over dat ik mezelf ervoor in Frankrijk heb opgesloten. Een week lang in een huisje, met een blocnote op de keukentafel. De hele dag draaide ik ter inspiratie Lenny's cd 'Fadista'. Maar er kwam niks. Geen woord. Pas na een tijd, toen ik al lang en breed terug was, kwam er opeens één regel: op de grens van jou en mij. Stukje bij beetje vormde de tekst zich. Lenny heeft er muziek bij gemaakt en het is erg mooi geworden."
,,Toen was ik al. lang voor hem gevallen hoor", glimlacht Lenny. ,,We waren al zielsveel van elkaar gaan houden. Tot het besef er was dat ik met Rob oud en grijs wil worden. En hij met mij. Wat resulteerde in ons huwelijk. Onder de chupa, het baldakijn, dat werd opgehouden door vier mannen, vrienden en familie van Rob en mij, onder de notenboom in onze tuin in het brabantse Nederwetten. Vanachter mijn sluier zag ik het krachtige gelaat van Rob, getroffen door de eeuwenoude woorden , gesproken door de rabbijn. En ja, natuurlijk werd het glas stuk getrapt, er werd mazzeltov geroepen en er was muziek. Israelische muziek. Er werd gezongen, gedronken, gegeten en gedanst. Mijn dochters Sharon met haar man en Daphna en de dochters van Rob, uit een eerder huwelijk, waren er uiteraard. Het was werkelijk een prachtige, stralende, volmaakte dag."
Inmiddels is de poeet' Rob Frank klaarwakker en heeft hij meerdere teksten voor zijn Lenny geschreven. ,,Daar zijn ook prachtige liedjes van gemaakt. Rob schrijft in tegenstelling tot Herman Pieter (de Boer, de voormalige levensgeel van Lenny Kuhr, pvw), heel tastbaar. Aards, to the point. Over dagelijkse dingen, terwijl Herman Pieter lyrischer en meer etherisch is. Maar ook vaak erg ludiek en grappig. Ja, met beide vormen kan ik goed overweg en ze zulen ook prominent aanwezig zijn tijdens deze nieuwe tournee."
Ja, het geluk lacht me van alle kanten toe straalt Lenny. ,,En nu ook het nieuws dat ik oma ga worden. Fantastisch. Eind november wordt het kindje verwacht. Ik wil er eigenlijk nog niet zoveel over praten. Uit bijgeloof. Eerst moet de hummel geboren zijn. Ik ben ook echt nog niet op zoek naar lieve babykleertjes. Dat hoort niet, vind ik. Ik heb ook pas voor mijn eigen kinderen kleertjes gekocht toen ze waren geboren. "

De Telegraaf
Donderdag 18 september 2003
Door Wilma Nanninga

terug naar archief