't Spiegeltheater vind je op het terrein van Arduin, een instelling die zich bezighoudt met het geven van ondersteuning aan mensen met een verstandelijke beperking op dedomeinen wonen, werken, dagbesteding, scholing en vrije tijd.
Het is de thuishaven van de toneelgroep Duinart Deze theatergroep bestaat uit 20 mensen met een verstandelijke beperking die dagelijks in het theater en GrandcafÈ werken.
Om te kunnen werken in de theatergroep moeten er een aantal audities worden gedaan en er is een proeftijd van 2 maanden. Toneelspelen is voor de acteurs niet vrijblijvend maar een volwaardige baan.
Jaarlijks worden er verschillende producties gemaakt en door de acteurs in hun eigen theater en in andere theaters gespeeld. Aan de winterproductie werken de laatste 5 jaar veel andere acteurs uit het amateur-circuit in Zeeland mee. Buiten het toneelspelen houden we ons natuurlijk ook bezig met zang en dans onder professionele begeleiding.
In het theater worden ook professionele voorstellingen gegeven. Lenny was hier al eens eerder en stond toen na de voorstelling aan de bar wat te drinken. Achter de bar een 'Duinarter' die zoals het een goede barkeeper betaamt een babbeltje met Lenny begon. 'Ik hoorde dat u het songfestival hebt gewonen', zei hij, 'is dat waar? Ja dat is waar', zei Lenny en greep de haar toegestoken hand waarop de eigenaar van de hand vanuit de grond van zijn hart zei 'van harte gefeliciteerd!'
Heerlijk om op zo een plek terug te mogen komen. Het onthaal is warm en ook dit is een plek waar ik het rustig aan mag doen, voor de maaltijd wordt gezorgd. Aan een lange tafel eten we met de mensen van het theater een prachtig verzorgde broodmaaltijd. Niet de slappe witte bolletjes met ham of kaas die je ook nog wel eens tegen komt onderweg, maar een rijk gedekte tafel met vele soorten broodjes,vleeswaren, kazen, gerookte zalm, salades en Zeeuwse bolussen.
De zaal zit vol, en wat zo leuk is hier dat ook een aantal bewoners van Arduin er zijn, met hun ouders. En ze hebben zich voor de gelegenheid prachtig aangekleed en opgemaakt; het zijn ook artiesten. En het maakt niet uit wie of wat of hoe je bent, mooie muziek is voor iedereen.
Als ik na afloop cd's aan het verkopen ben staat er een Arduiner te kijken hoe ik dat doe, hij bekijkt het nieuwe album nauwkeurig en zegt dan 'ik wil graag deze hebben. Dat is dan 32€' zeg ik waarop hij snedig riposteert met 'dat heb ik niet'. Een moreel/economisch dilemma dat gelukkig wordt opgelost doordat hij zijn vader in de transactie betrekt en die man blijkt gewoon een goed gevulde portefeuille te hebben.