Het dorpshuis Luctor et Emergo in Rilland is voor ons en ik denk voor iedereen die daar optreedt een warm bad. Waar vind je in Nederland nog een theater waar je met het hele gezelschap een uitgelezen 3 gangenmaaltijd aangeboden krijgt en drinken naar believen. De ontvangst is allerhartelijkst, koffie in overvloed en zoveel je maar wil. Alles ademt gezelligheid en warmte. Leuk taaltje dat Zeeuws en best goed te verstaan.
Voor mij is het natuurlijk ook een beetje vreemd. Normaal gesproken ga ik na aankomst de keuken verkennen en begin ik met de voorbereidingen voor het avondmaal. Nu loop ik een beetje met mijn ziel onder mijn arm. Het klaarzetten van ons winkeltje met cd’s duurt als ik het heel netjes doe ook maar 5 minuten dus dat schiet niet op.
De formule van Mutsers: etenstijd=showtime minus 90 minuten
Een empirische, harmonische en logische formule. Als je eerder gaat eten bestaat later in de show de kans op geeuwhonger of hongerklop en als je later gaat eten sta je met een te volle pens en/of koliekachtige ontregeling ook niet lekker te spelen. Cor heeft in een lang en rijk muzikantenleven in dit opzicht alles meegemaakt en dankzij zijn formule staat iedereen calorisch perfect op het podium.
Het grote voordeel van zelf koken is dat we deze formule heel precies kunnen hanteren. Vanavond in Rilland moeten we er 30 minuten van afwijken. Om 18 uur begint nl het theaterdiner waar bezoekers voor hebben ingeschreven en aan een lange tafel nuttigen wij hetzelfde menu terwijl het publiek vast kan wennen aan het idee dat artiesten gewone mensen zijn die net zo aan tafel zitten als zijzelf. Alvorens het voorgerecht wordt opgediend neemt Harrie het woord. Harrie is de gerant, de chef de cuisine maar vooral de sfeerschepper in dit totaaltheater. Hij legt het menu uit in beeldende, lustopwekkende taal. Hoe de koks hun uiterste best hebben gedaan en voor deze bijzondere avond nog een tandje bij hebben geschakeld. En dat het ons moge smaken besluit hij, waarna het eerste applaus van de avond klinkt.
We aten
Salade met varkenshaas en sinaasappeldressing (voor de niet vleeseters een garnalenspiesje)
Tournedos met rode wijnsaus, groentengarnituur en Roseval aardappeltjes in de schil met grof zout in de oven gegaard, frietjes, salade (zalmmootje voor de niet vleeseters).
IJs met verse vruchten en slagroom en bramenlikeurtje.
Het dessert lieten we bewaren tot in de pauze waarmee het halve uur dat we te vroeg aan tafel gingen werd gecompenseerd.
Het kon niet anders dan dat hiermee een prachtige voorstelling werd gedraaid.
De motor achter dit heerlijke theaterconcept is Jacques Boonman, programmeur van de Podia Reimerswaal. Een man met hart voor theater en met een duidelijke filosofie over hoe je artiesten hoort te behandelen. Met liefde en respect. En daar krijgt hij vervolgens een hoop voor terug. Lenny noemde hem ‘behorend tot een uitstervend ras’. Altijd gezellig daar bij Jacques, daar kan menige schouwburg een voorbeeld aan nemen.