EEN MAGISCHE, LYRISCHE DANS JOODS JOURNAAL WAS BIJ HET OPTREDEN VAN LENNY KUHR IN MUZIEKCENTRUM VREDENBURG IN UTRECHT, WAAR ZIJ LIEDJES ZONG VAN HAAR NIEUWSTE ALBUM , ‘PANTA RHEI’. TEKST: AWRAHAM MEIJERS Lenny Kuhr is natuurlijk vooral door het lichtere genre een bekende artieste. Maar wie haar vertolkingen van Franz Schubert en impressies van het Fado-genre beluistert, weet dat Kuhr veel meer in haar mars heeft. Dat ze haar talenten mondjesmaat doseert, betekent voor haar publiek steeds weer nieuwe verrassingen. Daarin schuilt naar mijn oordeel de grootheid van Lenny Kuhr, het bescheiden meisje dat in 1969 het Eurovisie Songfestival won met ‘ De Troubadour een zelfgeschreven lied, op muziek van David Hartsema. Sindsdien is zij eigenlijk niet meer ‘weggeweest’. Optredens letterlijk van hier tot Tokio, een tournee met chansonnier George Brassens - de lakmoesproef van haar talent - en met hits als ‘Visite’ en ‘Maar ja’, bevestigde haar artistieke kwaliteiten. De succesvolle ontwikkeling van de laatste jaren, waarin ze nieuwe muzikale wegen – en beslist niet de makkelijkste - is ingeslagen, betekenen een carrière die een generatie overbrugt. Nadat enige jaren geleden haar stemgeluid het op onverklaarbare wijze liet afweten, waardoor ze niet kon optreden noch nieuwe albums kon opnemen, en wij enkel oud werk van haar hoorden, is ze nu terug . ONBEKOMMERDE BLIJDSCHAP. En dat was duidelijk te zien en te horen tijdens haar optreden in een vol muziekcentrum Vreedenburg, waar opmerkelijk veel jong publiek aanwezig was. Een enthousiast publiek. Lenny Kuhr, de gepokte en gemazelde ster, weet met een mengeling van charme, uitstraling en gerijpt vakvrouwschap, een afwisselende repertoirepallet over het voetlicht te brengen, waarin bijvoorbeeld haar kleinkinderen, die in Israël opgroeien, een belangrijke plaats innemen. ‘Liedje voor Ozz’ (haar kleinkind) zal iedereen die van kinderen houdt in de ziel raken. Haar verlangen naar vrede tussen de volkeren, naar begrip tussen mensen, weet ze ingehouden en zonder melodramatische stemwisselingen te presenteren. En die zuiverheid spreekt aan, laat de luisteraar niet onberoerd. Als dan vervolgens een Fado klinkt, zoals bijvoorbeeld ‘Portugese lente’, of ‘Fadista’, dan klinkt uiterst subtiel door de melancholie van de muziek een onbekommerde blijdschap. ZONOVERGOTEN WERELD Er zijn vrolijke, min of meer pretentieloze, geestige nummers, en ook die zingt Lenny zoals ze gezongen moeten worden, zonder pathetische stemvibraties en kitscherigheid, waar te veel zangers van het lichte genre zich nogal eens vergalopperen. De liedjes, waarvan enkele door echtgenoot Rob Frank zijn geschreven en door Lenny op muziek gezet, gaan dus over heel persoonlijke onderwerpen, zoals ‘Als ik aan tafel zit met jou’, over kleinkinderen, over vrede, over Lenny’s andere grote passie ‘Mijn lieve gitaar’ en over een wereld die zonovergoten is – of zou moeten zijn. Als Lenny het nummer ‘Pappa maakt een mooie foto’ aankondigt, vertelt ze dat haar kinderen in Israël nauwelijks aan een bomaanslag waren ontkomen, en de liedtekst op dat voorval is geïnspireerd. Vervolgens brengt ze het lied, dat voor het publiek deze extra zware lading meekreeg, op een dusdanige – ik zou haast zeggen correcte wijze – dat je je als luisteraar realiseert dat Lenny Kuhr niet alleen een unieke zangeres is, maar ook en vooral een integer mens. Lenny Kuhrs nieuwste album ‘Panta Rhei’ heeft dus sterk autobiografische elementen. Tijdens haar optreden, waarbij ze nummers van deze cd vertolkte, ging het over de zorg voor haar kinderen, zo ver van het veilige Nederland. Ze vertolkt dit liefdevol en bewogen, maar het ontaardt niet in een laffe smartlap. Lenny Kuhrs typerend lichthese stemgeluid is ongekunsteld en herkenbaar en dus vertrouwd, en straalt daardoor een intimiteit uit die haar publiek nooit op het verkeerde been zal zetten. Op mijn vraag wat het geheim is van haar unieke tekstbehandeling antwoordt Lenny: “ Ik plaats de noot al in de ruimte voordat ik hem gezongen heb, als een magische, lyrische dans die vleugels geeft. Sommige mensen passen deze kunst in het leven toe om in gedaqchten te anticiperen op het doel da1t ze voor ogen hebben. Ik doe dat dus met mijn muziek.” MUZIKAAL TEAM Vaak, men hoort het alom, geven begeleidende musici de indruk dat ze zo’n enorme routine hebben, dat een live optreden eigenlijk oervervelend is en ze liever thuis waren gebleven. Zij vertonen hun kunstje en basta. Lenny’s vaste bandleden Cor Mutsers (zang en gitaar) Eric Coenen (zang en basgitaren) en Will Maas (piano, accordeon en zang) zijn betrokken bij het optreden van Lenny Kuhr. Zij vormen met haar een aantrekkelijk muzikaal team en daarmee inspireren ze niet alleen hun collega’s op de Bühne, maar het geeft het publiek in de zaal het prettige gevoel door de muzikanten serieus te worden genomen. Lenny Kuhr en haar band treden nog overal in het land op ; de voorstelling is een aanrader.