Bijzonder zo'n dagje in een dorp als Nunspeet. Een matinee op zondag is hier ondenkbaar, zelfs de geldautomaat is op zondag dichtgespijkerd. Dus doen we het op zaterdagavond.
Er wordt een nieuw theater gebouwd en dat ziet er als maquette heel mooi uit. Wij komen terecht in de warme ambiance van het dorpshuis. We krijgen een persoonlijke verzorger die, zelf muzikant, voortdurend oplet of het ons nergens aan ontbreekt. En een eerste blik in de zaal vertelt het hele verhaal. Een lijsttoneel met een hoogte van ongeveer twee-eneeenhalve meter waardoor het lijkt of Lenny en de band in een soort kijkdoos staan. En beperkt licht waar Hank toch weer iets moois van weet te goochelen. Eerst een inspectie van de keuken:

Als beloofd een magnetron en een (electrisch) kookplaatje. Ik heb het niet op elektrische kookplaatjes en heb de inductieplaat meegenomen. Er is geen keukengerei, geen pannen etc maar dat was bekend dus ik heb me voorbereid op een eenvoudige doch voedzame maaltijd.
Thuis heb ik al spercieboontjes met tomaat en geroosterde knoflook gemaakt. dat smaakte goed in Brielle dus mogen de anderen het ook proeven. Makke;lijk op te heten in de magnetron. Daarbij een gekookt aardappeltje (Frieslanders) en diamanthaas met een rode wijnjus.

Diamanthaas ook wel jodenhaas of longhaas geheten. Een mals stukje vlees dat niet uit de achterbout komt omdat joden die niet mogen eten. De naam diamanthaas zou uit Antwerpen komen waar veel joden in de diamanthandel zitten. Als ik 'jodenhaas' intik bij Google vraagt Google mij of ik 'jodenhaat' bedoelde. De longhaas is de spier die het middenrif activeert. Daardoor worden de longen aangedreven... Longhaas komt dus van "long"  en "haas", van het oude woordharst, wat spier betekent. In het Frans steevast : onglet. In Frankrijk is de "onglet" somsduurder dan de filet. Daar wordt dit stukje vlees zeer gewaardeerd. In Vlaanderen spreekt men ook van de "binnenspier" of de"kraai". Het weegt ongeveer 1,7 kg en bevat een dikke zenuwstreng die er uit moet gesneden worden. Het stukje vlees is niet echt mals maar heeft wel een uitgesproken smaak. Het kan zowel gegrild, gebakken maar ook gestoofd worden. Indien het goed gerijpt is krijgt men een sappig stukje vlees. Zeer klassiek wordt bereid met sjalotten, zowal rauw over het gegrilde vlees als gestoofd in een saus.

Ik bak de jodenhaas in boter met wat olie als biefstuk. Het bakvocht gaat wat rode wijn bij en wat 'Mrs. H.S. Balls Tomato Chutney' en we hebben een heerlijk zjuutje. Met de aardappeltjes en de boontjes en een tomatensalade net lente-uitjes. Vruchtensalade toe.

En weer een heerlijke voorstelling. Nunspeet uit zijn dak zo vlak voor de zondag. We komen graag nog eens terug in het nieuwe theater. Als we weg rijden is het bijna middernacht en net voordat de Zondag begint rijden we Nederland binnen op weg naar huis.