23 september, de Kamers in Amersfoort

We komen terecht in de nieuwbouw die Amersfoort Noord heet. Hier wordt een stad gebouwd ter grootte van Zutphen. Zeer gevarieerde bouw en daartussen een nieuw cultuurconcept. Begin van deze maand geopend door Prinses Maxima.
Op hun site staat de filosofie die aan dit project ten grondslag ligt.
Een bijzonder gebouw met een hele prettige uitstraling en instraling.
Spelen in een nieuw theater in een nieuwbouwwijk waar nog geen sociale cohesie is en die nog geen culturele historie heeft is riskant. Publiek moet de weg, de loop naar het theater nog vinden en de ervaring leert dat dat een aantal jaren duurt. Zo ook vandaag, het gaat een heel intieme voorstelling worden, dat is duidelijk.
We spelen met trio, dus Cor, Jurre en Lenny en dat doen we meestal met ons eigen geluidssysteem (de BOSE-palen).
Maar eerst de keuken inen die beviel me zeer. Een professionele keuken, met gasfornuis, een prachtige combi-oven/steamer, meer dan voldoende pannen etc. En ik mocht er zonder restricties gebruik van maken. En of Jan, een van de twee initiatiefnemers/oprichters, een hapje mee kon eten. Geen probleem, van 4 porties vis zijn er makkelijk 5 te maken.

We aten:
Gebakken aardappeltjes met rozemarijn, zeewolf en zoetzure worteltjes. Salade met noten uit eigen tuin en fruitsalade toe.

En dan de voorstelling. 20 Man en vrouw publiek. Dat vraagt veel van een artiest. Het moet geen verschil maken of er veel of weinig publiek is, je probeert in alle gevallen alles te geven, maar er is natuurlijk wel verschil. De energie die terugkomt uit een volle zaal is anders dan die van 20 man en vrouw. En toen gebeurde er na de pauze iets bijzonders . Cor's electrische systeem begaf het en daardoor kreeg hij zijn gitaren niet meer versterkt. En dus besloot Lenny dat ze akoestisch verder speelden. Weg uit de spots en vlak voor het publiek werd het laatste stuk onversterkt gedaan en dat betekende voor alle aanwezigen een unieke ervaring. Intiemer is niet mogelijk.