'Ik heb geen hit nodig, ik wil de juiste snaar raken'

"Let maar niet op de rommel", verontschuldigt Lenny Kuhr zich. terwijl ze wat spullen bij elkaar veegt. "Mijn dochters, mijn schoonzoon en mijn kleinkind zijn over uit Israel en ze hebben het hele huis overgenomen." We zitten in de keuken van het knusse huis, in een Brabants dorp, net boven Eindhoven. waar Lenny met haar man Rob Frank woont. "Jullie lusten vast wel koffie". zegt Lenny, terwijl Rob met een boodschappenlijstje in de weer is. Vanavond moet er weer gekookt worden en dat neemt hij voor zijn rekening. "Rob kan heel goed koken, dus dat doet hij meestal. Ik mag wel de soep maken. hij vindt dat ik dat goed kan."

AI bijna veertig jaar is Lenny Kuhr een begrip in de Nederlandse muziekwereld. Ze won het songfestival, scoorde een hit met Visite en nam ruim twintig cd's, met heel uiteenlopende, Nederlandse chansons op. In 2004 kwam de nieuwe cd 'Op de grens van jou en mij' uit, met daaraan gekoppeld een tocht langs de diverse theaters. "Optreden in het theater is het mooiste dat er is", vertelt ze, als we met onze kaffie aan de grote keukentafel zitten. Lenny's dochters Sharon en Daphna, Sharons echtgenoot Avi en zoontje Ozz-Arik zijn op pad. "Ze zijn winkelen, dus we hebben even rust", lacht Lenny, die vertelt dat ze intens geniet van de drukte en de levendigheid. "Het is wel weer even wennen. Van werken komt weinig. Ik moet nog twee liedjes instuderen vaar een optreden aanstaande zondag. Ik zou niet weten wanneer ik dat moet doen."

Intense band
Het is niet voor niets dat Lenny's dochters in Israel wonen, tijdens Lenny's eerste huwelijk, heeft het gezin daar samen een jaar gewoond. "Toen ik ging scheiden, ben ik met de meiden terug naar Nederland gekomen. Sharon is in Israel gaan studeren. Van haar wist ik ook wel dat ze zou teruggaan naar Israel, het is een echt orientaals kind. Daphna is in Israel terechtgekomen om haar liefdesverdriet te verwerken en is daar uiteindelijk gebleven. Het is niet zo vreemd dat ze zo naar Israel trekken. Ze hebben daar gewoond - Daphna is er zelfs geboren - hun vader woont daar en ze zijn joods bewust opgevoed. Wat mensen nog wel eens vergeten of juist niet weten: Israel is een geweldig land. Het is er dynamisch en bruisend. Er heerst veel saamhorigheid in Israel, het sociaIe gebeuren, zoals vrienden en familie, is er belangrijk." Het kan niet gemakkelijk zijn dat je kinderen zo ver weg wonen en dan ook nag in een gebied waar zoveel spanningen zijn. "Je went eraan. Het is nu eenmaal zo en daar verander je niets aan. Natuurlijk mis ik ze en maak ik me zorgen. Zeker als het geweld daar weer oplaait. Ik heb een intense band met mijn kinderen, die is met niets te vergelijken. Daar verandert het feit dat ze in Israel wonen niets aan. En als ze hier zijn, dan hebben we het heerlijk, dan gaan we als het ware terug naar hun kindertijd." Haar kleinzoon vindt ze een klein wonder. "Het pure, ongeschondene van een kind is heel ontroerend. En Ozz-Arik is natuurlijk een plaatje van een kind."

Voorbestemd
Lenny Kuhr wordt in 195O, als middelste van drie dochters, geboren in Eindhoven. Haar vader, een echte Eindhovenaar, is zoon van een kunstenaar. "Mijn opa maakte reclameborden voor de bioscoop, echt van die prachtige manshoge borden. ledereen in Eindhoven kende hem, de Kuhr werd hij genoemd. Een stoere vent was het, een flamboyante kerel, die iedere cent die hij verdiende weer verbraste. Mijn vader daarentegen vond het heel belangrijk om ons een stabiel thuis te bieden. Hij volgde wel in mijn opa's voetsporen, net als zijn broer, door ook reclameschilder te worden. Ik kom uit een kunstenaarsfamilie, dat heelt me duidelijk beinvloed. Het kunnen vangen van een beeld, de essentie van dingen vastleggen en in mijn geval, de toon filteren uit iets dat je voelt. Het is heel spannend om een gelaagd gevoel te vangen in drie minuten. Dat krijgt je dan te pakken en daar ben ik dagen mee bezig." Als Lenny tien jaar oud is, krijgt ze van haar vader een gitaar. "Hij had een oude, kapotte gitaar op de kop getikt en die voor me opgeknapt. Dat was zo'n ongelooflijk schot in de roos. Ik was meteen verliefd op die gitaar. Tot dan toe was ik een druk en extravert kind dat voetbalde en in bomen klom, maar na mijn kennismaking met die gitaar veranderde dat. Ik werd dromerig, meer naar binnen gekeerd. Ik ontdekte een wereld volliedjes en klanken. Op een dag legde ik mijn oor op de klankkast van de gitaar, sloeg een akkoord aan en werd gegrepen door het mysterie van het geluid dat ik hoorde. Dit was voorbestemd."

Mystiek
Lenny krijgt gitaarles en leert spelenderwijs zingen. "Overal haalde ik liedjes vandaan. Ik zong in het Engels, met van die vreselijke teksten die ik dan verzon, maar ook in het Hebreeuws en Pools. Eigenlijk alles behalve Nederlands, want ik had natuurlijk wel die zachte 'g' en alleen smartlappen werden zo gezongen." Lenny ontwikkelt zich tot een spiritueel kind. "Bij ons thuis waren we 'niks', maar toen ik die klank van mijn gitaar had gehoord, ging ik op zoek naar dat mystieke dat ik beleefde. Ik ging in een lege kerk zitten, keek naar de gebrandschilderde ramen en wist dat er iets moest zijn. Omdat ik ook in het Hebreeuws zong, had ik een jongen uit een gelovig joods gezin gevonden, die mij de teksten uitlegde. Want ik had natuurlijk geen idee van wat ik zong: Dat was mijn eerste kennismaking met het joodse geloof." Lenny wordt gevraagd om mee te doen met het Cabaret der Onbekenden in Eindhoven, maar weigert in eerste instantie. "Je moest daar in het Nederlands zingen en dat durfde ik niet goed. Bovendien schreef ik geen liedjes in het Nederlands. De organisatie bood aan dat Armand een van mijn liedjes in het Nederlands zou vertalen. Stel je voor: zo'n coryfee die mijn Engelse bakvissentekst vertaalt. Ik zie het nog zo voor me dat bij ons thuis voor de deur een grote Cadillac stopt. Armand, met zijn lange haar en gehuld in een enorme bont- jas, stapt uit. De hele buurt stond voor het raam."

Kleur
Lenny wint het festival en mag een single opnemen: Laat Maar. "Ik zat nog op de mulo en werkte bij een platenzaak in Eindhoven. Het is heel bijzonder om je eigen plaatje uit te pakken en in het rek te zetten." Vanaf dat moment gaat het snel met Lenny's carriere en ze wordt gevraagd om voor Nederland uit te komen op het Eurovisie Songfestival in 1969. "Ik had twee liedjes geschreven en uit- eindelijk koos de jury Troubadour." Het meisje met de gitaar is op dat moment in heel Nederland bekend. "Het was natuurlijk geweldig om te doen, maar ik heb daarna zoveel meer gedaan. Ik vind overigens dat het Song festival nu meer het spektakel, dan om de liedjes gaat. Jammer." Ondertussen trouwt Lenny met Gideon Bialystoc en gaat over tot het jodendom. "Het joodse geloof past bij mij. Bovendien wilde ik dat mijn kinderen joods geboren zouden worden en dat kan alleen via de moeder. De overgang naar het jodendom verloopt via een moeilijke procedure en dat wilde ik mijn kinderen besparen. Je bent er jaren mee bezig, je krijgt de ene na de andere afwijzing. Het was zeker de moeite waard, het jodendom geeft een belangrijke kleur aan mijn leven. Ik ben niet dogmatisch, ik zoek in religie meer naar esoterie. Er hangt een sfeer en vibratie om het jodendom dat har- monieert met mij." Ook haar man Rob Frank, met wie Lenny in 2003 trouwt, is joods. Je hoeft elkaar niets uit te leggen, er is zo veel herkenning. Rob schrijft ook teksten voor mij, we vullen elkaar perfect aan. Ik ben heel dankbaar dat ik op dit moment in mijn leven, zo'n liefde heb gevonden."

Rijkdom
Op dit moment toert Lenny door de theaters met haar theaterprogramma 'Op de grens van jou en mij', naar de gelijknamige cd. "Het is een heel avontuur, ik moest ook allerlei vooroordelen doorbreken, zo van 'die Kuhr probeert het nog een keer'. Maar ik voel dat ik iets te bieden heb, ik moet dit gewoon doen. De show kent veel schakerin- gen, het gaat van uitbundig naar heel ingetogen. Ik gebruik alles dat ik heb meegemaakt in mijn liedjes, probeer ze te doorleven. Dat lukt me nu beter dan ooit. Ik merk dat het gemakkelijker is om liedjes te maken en op te treden nu de kinderen het huis uit zijn. Het is niet te doen om de zorg voor een gezin te combineren met een muzikale carriere." Lenny voelt zich in de kracht van haar leven. "Ik ben nu op mijn top. Naarmate je ouder wordt, leer je veel en de rijkdom van leeftijd geeft een nieuwe impuls aan mijn muziek. Ik voel me zo sterk, ik heb meer beheersing over mijn stem en ik kan mijn krachten beter verdelen." Optreden zit Lenny in het bloed. "Het is heerlijk om in het theater te staan en alles te geven wat je hebt. Mensen te raken en te ontroeren. Rob grapt wel eens dat ik met mijn veertigjarig jubileum maar in Carre moet gaan staan. Dat zou leuk zijn, maar eigenlijk maakt het me niet uit in welk theater of in welke plaats ik ben. Overal waar mensen zijn, wil ik optreden. Ik hoef ook niet zo nodig een hit te heb. ben. Wat ik wil is de juiste snaar raken. Mijn ambitie is om te groeien op een natuurlijke manier."

Camé magazine nummer 2 2005
Door Monique van Diessen

terug naar archief