Lenny Kuhr heeft goud gevonden

Ze straalt, want nooit eerder was ze zo gelukkig. Lenny Kuhr heeft goud in haar handen. Dat voorspelde ze al toen ze in 1969 het Eurovisie Songfestival won met de Troubadour. In het Frans betekent dat: zij die goud vindt. Het heeft lang geduurd voordat ze het ontdekte. Goud betekent voor Lenny geluk. En dat heeft ze nu gevonden. Eindelijk.

Lenny zit met haar man Rob Frank aan de keukentafel in hun gezellige huis in het Brabantse dorp boven Eindhoven, de stad waar ze opgroeide. Rob zet thee die hij op de markt kocht, waar hij zelf vis verkoopt. En hij is arts. En hij schrijft teksten voor Lenny's album. En kookt als een topkok. Kortom, een bijzonder en veelzijdig man als steun en toeverlaat, maar vooral de Grote Liefde van La Kuhr. Nu haar nieuwe CD 'Op de grens van jou en mij' een succes blijkt en ze weer voor volle zalen optreedt, is de cirkel rond. Haar twee dochters wonen in Israël en een van hen verblijdde haar moeder onlangs met een kleinkind. Lenny als kersverse oma. Haar leven is nu compleet. Het album is een muzikale parel met romantische, pure, diepzinnige en soms poëtische songs. Heerlijk helder gezongen met die warme, mooie stem. Een stem die ze in 1993 volkomen kwijtraakte, maar anderhalf jaar later weer terugvond.
Lenny heeft sinds 1969 een opmerkelijk traject afgelegd. Ze ging haar eigen weg met een spirituele zoektocht waarmee ze de liefde in haar zelf kon vinden en die aan de oppervlakte brengen. De zangeres met de sprankelende ogen zocht haar ziel en vond die. Ze wentelde in mystiek en spiritualiteit en werd beloond met inzicht en vertrouwen. Ook haar echtgenoot heeft haar teruggebracht op aarde, waar ze nu weer met beide benen op de grond staat.

Regelrechte ramp
"ik zweefde," vertelt ze. "Dat heeft een wat nare bijklank, maar het betekent dat je gevoel hebt voor meer etherische lagen in jezelf. En het is een heel proces voordat je dan weer grond vindt."Onderdeel van dat proces was die dramatische periode waarin ze geen enkel geluid meer kon voortbrengen. Voor iemand die muziek ademt is dat een rege1rechte ramp. "Ik wist niet of ik ooit weer zou kunnen zingen en praten," vertelt ze. "Ik was in paniek en maakte alle emoties mee die je je maar kunt voorstellen. Het ergste was dat ik niet eens kon schreeuwen van boosheid. Ik kon het niet uiten. In de tijd was ik op een meditatieschool, omdat ik die innerlijke zoektocht wilde maken onder leiding van een meditatieleraar. Toen gebeurde dat opeens, die stemuitval. Er werd mij gezegd dat het te maken had met het loslaten van wie ik was. Het was voor mij ook een vorm van sterven. Het leek echt alsof ik dood ging. Stel je voor, iemand die zo van zingen houdt. Die lyriek die in mijn zang zit, voel ik ook echt. En dat was weg." Een angstige en donkere periode brak aan.

Gekooide vogel
Lenny: "Zingen is voor mij war vliegen is voor een vogel. Het is supervrijheid. Toen ik niet meer kon zingen werd ik een gekooide vogel. Zo begon de zoektocht. Het eerste jaar had ik er geen zicht op of het ooit beter zou worden. Toch voelde ik ook wel dat ik iets bijzanders meemaakte. Het was raar, heel raar. Toen ik daar doorheen was, dat doodgaan aan mijn stem, voelde ik een grote ruimte in mezelf die werd gevuld door een vredige stilte. En dat is bij me gebleven. Mijn stem kwam heel fragiel terug, net als de stem van een pas geboren baby. Ik nam me voor om alles uit die teruggekeerde stem te halen wat ik kon, voor 100%. Ik ging nuances aanbrengen in mijn stem en nieuwe klanken te ontwikke1en. Intussen werd mijn stem sterker en is nu dieper en voller dan ooit. Daarmee is mijn zoektocht beëindigd, omdat ik door die stembreuk gedwongen weed de essentie in mijzelf te vinden. Mijn belevingswere1d werd groter en intenser."

Volkomen tevreden
"Soms zijn de mogelijkheden die je denkt te hebben, uitgeput. Dan denk je dat dit het einde is, maar dat is niet zo. Het is het einde van een periode waarin je gevangen was in bepaalde denkbeelden en leefpatronen. Als je dat los kunt laten, kan dat heel bevrijdend werken. Nu ik keurig geland ben kan ik zeggen dat het mij geholpen heeft. Ik heb een grote kracht in me die ook op het podium vrijkomt. Dat spat er vanaf. Mensen weten niet wat ze ervaren als ze me nu horen en zien. Mijn ouders hebben alles van mij meegemaakt, ook de zwakke periode, en zij zeggen dat ik nog nooit zo goed ben geweest. En dat is ook zo. Sommige mensen zullen dit misschien een vreemd en zweverig verhaal vinden, maar daar kan ik niets aan doen. Zo is het gegaan en het hoort bij mijn leven. Het was niet gemakkelijk en zou het niemand gunnen, maar voor mij heeft het goed uitgepakt. Er is een grote rust over mij gekomen. Ik ben volkomen tevreden met het dagelijkse leven, met mijn eigen innerlijke wereld. Ik voel altijd een hemel boven me, maar ik voel me ook een eik die diep is geworteld en dat voelt fijn. Het klinkt wat vroom, maar ik ben echt dankbaar voor wat ik heb: lieve kinderen, een leuke vent en mijn muziek." "Voor mij is muziek een innerlijke dans en die beeldt voor mij het leven uit. Mijn liedjes drukken mijn verlangen uit om alles wat je voelt naar een hoger plan te brengen. Dat hoor je in wat ik zing. Er gaat een bepaalde rust van uit. Ik heb geleerd wat overgave betekent. Dat is begonnen met het fenomeen dat ik moest overgeven aan en berusten in het gegeven dat ik niet meer kon zingen en praten. Die rust is nooit meer weggegaan. Het publiek voelt dat aan. Ik kreeg net nog een e-mail van iemand die schreef dat hij tijdens mijn optreden alle stress was kwijtgeraakt en volkomen rustig was geworden. Dat vond ik zelf een nogal opzienbarende reactie, maar ik was er erg blij mij. Een bevestiging dat overkomt wat ik zelf voel."

Spannende soepen
Lenny Kuhr let niet alleen op haat innerlijke welzijn, maar ook haar Lichaam krijgt voldoende aandacht. "Ik beweeg zoveel mogelijk. Vorig jaar
zijn Rob en ik naar Zuid-Frankrijk gefietst en dat was de mooiste reis van mijn hele leven. Alles wat je onderweg meemaakt, voelt, ziet en ruikt, bergen op en af en 's avonds heerlijk eten het was zo fijn! Het was wel heel heet, veertig graden! Verder ga ik een paar keer per week naar de sportschool. Daar doe ik spinning en train met gewichten. Verder leven we heel gezond. Er wordt hier veel en graag gekookt. Ik ben dol op soepen en sauzen.Ik vind het altijd spannend hoe je in een pan een smaak kunt componeren. Het is bijna hetzelfde als een lied schrijven. We eten veel vis, want die neemt Rob mee van de markt. Ik rook niet, maar hou wel van een glaasje wijn. En we eten zoveel mogelijk onbespoten groenten, want dat komt hier vlakbij van het platteland." "Mijn dochter is natuurgeneeskundige en die zegt wel eens dat ik Q10 moet nemen, omdat ik veel sport. Dat doe ik dan ook. Ik neem ook wel eens kalk. En zink. Ik heb jaren geleden een keer gedroomd dat iemand tegen mij zei dat ik zink moet nemen. Ik heb nooit laten onderzoeken of ik dat nodig had, maar ik neem het sindsdien wel eens. Verder veel vers voedsel en ik voel me er goed bij.Ik ben gelukkig ook nooit ziek, maar laat ik dat meteen maar afkloppen."

Uit: Swing Levend, nr 1, 2005

terug naar archief